ﮐارﺷﻨﺎﺳﺎن و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰان ﺷﻬﺮی ﺗﺨﻤﯿﻦ ﻣﯽزﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺳﺎل 2050 ﺑﯿﺶ از 75 درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺟﻬﺎن در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺷﻬﺮی زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﮐﺮد و ﺑﯿﺶ از 90 درﺻﺪ اﯾﻦ اﻓﺰاﯾﺶ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺷﻬﺮی در ﮐﺸﻮرﻫﺎی در ﺣﺎل ﺗﻮﺳﻌﻪ رخ ﺧﻮاﻫﺪ داد. ﺑﻪدﻧﺒﺎل ﺗﻮ ﺳﻌﻪ و ﮔﺴﺘﺮش روزاﻓﺰون ﺷﻬﺮﻫﺎ، آﺳﯿﺐﭘﺬﯾﺮی اﯾﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ از ﺟﻮاﻧﺐ ﻣﺨﺘﻠﻒ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ. امنیت و ایمنی دو عبارت در زبان محاوره ای به معنای احساس محافظت در برابر تهدیدات هستند. امنیت بیانگر واکنش به مشکلات اجتماعی و معمولا ترس از حملات شخصی است که آن را به حیث یک اولویت برای کیفیت زندگی محیط شهری تلقی می کنند به ویژه برای افراد مسن و کودکان. ایمنی یکی از شاخصه ها و مولفه های مهم و اساسی در زندگی شهری امروز محسوب میشود. یکی از رویدادهای جدید در شهرسازی راعنوان شهری ایمن شکل میدهد و شهر ایمن به عنوان یک شهر مطلوب همواره مدنظربرنامه ریزان و کارشناسان امور شهری قرار دارد. توجه به ایمنی شهروندان در کشورهای توسعه یافته یکی ازاهداف مهم در طرح های توسعه شهری می باشد. فضاهای شهری بخشی از محیط انسان ساخت هستند که به دلیل نوع معماری و آرایش مبلمان و پوشش نما و نورپردازی آنها عاملی موثردر ناامنی هستند. ازسوی دیگر عدم توجه به ایمنی، زیرساخت های شهری و نیز امنیت شهروندان را به خطر خواهد انداخت.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

مقاله حاضر به بررسی تجربه زنان از امنیت، پیامدهای ترس آنها در استفاده و دستیابی به عرصه عمومی، نقش طراحی شهری در برنامه ریزی مکان های ایمن برای زنان و برخی از روندها و راه حل ها در زمینه حل مسائل زنان و ایمنی جامعه می پردازد.

سابقه و هدف: مشکلات و چالش‏های محیط زیستی یکی از مهمترین نگرانی‏ها و دل مشغولی‏های انسان در هزاره‏ سوم است. یکی از بخش‏های مهم محیط‏زیست و منابع طبیعی که در دهه‏های اخیر تخریب زیادی را متحمل شده، بخش مراتع است. به همین دلیل در سال‏های اخیر در کشورهای مختلف پروژه‏ها و طرح‏های احیایی و حفاظتی اجرا شده است. اما به دلایل مختلف دامداران به عنوان مهمترین ذی نفعان این بخش مشارکت چندانی نداشتند. بنابراین، ایده اصلی این پژوهش کشف چالش‏های مشارکت دامداران در این بخش بود. در این رابطه، این مطالعه با هدف کلی بررسی چالش‏های مشارکت دامداران در طرح‏ها و پروژه‏های حفاظت از مراتع در استان کردستان در سال 1401 انجام شد.مواد و روش‏ها: این تحقیق از نظر ماهیت ازَ نوع تحقیقات کمی است، با توجه به هدف کاربردی، از لحاظ گردآوری داده‏ها جزو تحقیقات میدانی و از لحاظ زمانی یک مطالعه تک مقطعی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دامداران منطقه سارال در استان کردستان بود. منطقه سارال باوسعت 1000 کیلومتر مربع، در استان کردستان در غرب ایران واقع شده است. میانگین بارندگی در منطقه سارال استان کردستان 480mm در سال است. این منطقه از لحاظ آب و هوایی در منطقه نیمه‏خشک سرد واقع شده است. خاک منطقه سارال دارای بافت لومی‏شنی هستند که محل مناسب برای چرای دام (گاو، گوسفند، بز) هستند. از لحاظ اکولوژی منطقه سارال یک زیستگاه امن برای تنوع گیاهی و جانوری است. منطقه سارال تقریباً تاکنون موردمطالعه اختصاصی و دقیق قرار نگرفته و اکثریت مطالعات بر روی گونه‏های گیاهی و جانوری این منطقه انجام شده است و به‏عوامل تخریب آن توجهی نشده است. شغل اصلی مردم منطقه سارال دامداری است زیرا یکی از مناطق مستعد برای دامپروری و از این لحاظ در کل ایران شناخته شده است حجم نمونه با استفاده از جدول کرجسی و مورگان 385 نفر به روش نمونه‏گیری چندمرحله‏ای با انتساب متناسب برای مطالعه انتخاب شدند. ابزار اصلی تحقیق پرسش نامه‏ای بود که روایی آن توسط پانل متخصصان و پایایی آن توسط ضریب آلفای کرونباخ تأیید شد. تجزیه و تحلیل داده‏ها در دو بخش آمار توصیفی و استنباطی توسط نرم‏افزارهای SPSS و Lisrel انجام شد.نتایج و یافته‏ها: نتایج ضریب تغییرات نشان داد، چالش‏های «عدم آشنایی با شیوه‏های حفاظت از جنگل» و «عدم برگزاری کارگاه‏ها و دوره‏های آموزشی برای دامداران» مهمترین عوامل بودند. علاوه بر این، نتایج تحلیل عاملی اکتشافی چالش‏های مشارکت دامداران در طرح‏های حفاظت از مراتع را در چهار عامل اجتماعی– فرهنگی (021/15 درصد)، چالش‏های آموزشی (364/14 درصد)، چالش‏های مدیریتی و قانونی (324/13 درصد) و چالش‏های اقتصادی (521/9 درصد) طبقه‏بندی کرد و این عوامل ‏توانستند 23/52 درصد از واریانس کل عوامل را تبیین نمایند. با توجه به اینکه عوامل آموزشی یکی از مهمترین چالش‏ها در این زمینه بودند، پیشنهاد می‏شود که سیاست‏گذاران و برنامه‏ریزان منابع طبیعی به مقوله آموزش دامداران توجه بیشتری کنند، زیرا بسیاری از دامداران از رفتارهای حفاظتی مناسب، آگاهی چندانی ندارند.نتیجه‏گیری: این پژوهش یکی از نخستین تلاش‏ها در منطقه غرب ایران برای حفاظت از مراتع بود زیرا در مطالعات حفاظت از مرتع در گذشته به رفتار دامداران به‏عنوان مهمترین قشر فعال که ارتباط بسیار نزدیکی با مراتع دارند کمتر توجه شده است. دامداران نقش کلیدی‏ در حفاظت از مراتع دارند، زیرا ارتباط بسیار نزدیکی با این بخش دارند. در صورتی که در معرض‏ آموزش‏های مناسب قرار بگیرند، می‏توانند به پایداری این بخش کمک اساسی بکنند.

منطقه باغ شاد بخشی از پارک ملی خجیر به مساحت 2310 هکتار است. این منطقه در 22 کیلومتری شرق تهران و در جنوب جاده هراز قرار دارد. از نظر موقعیت جغرافیایی در فاصله بین 35o36’41” و 35o39’33” عرض شمالی و 51o40’29” و 41o46’52” طول شرقی قرار گرفته است. در این تحقیق پوشش گیاهی منطقه بر اساس روش براون- بلانکه بررسی شد. تشکیلات گیاهی اصلی و فرعی بر مبنای معیار فیزیونومیکی مشخص و در هر یک بر اساس معیارهای فلورستیکی و اکولوژیکی افراد جامعه تشخیص داده شد. برای تعیین سطح قطعات نمونه در هر فرد جامعه از روش سطح حداقل استفاده شد و در مجموع 85 قطعه نمونه از کل منطقه برداشت شد. اطلاعاتی که از قطعات نمونه برداشت شد، شامل ضریب فراوانی- چیرگی و ضریب جامعه پذیری گونه های گیاهی بود. تجزیه و تحلیل داده های جامعه شناختی گیاهی با استفاده از نرم افزار آنافیتو (Anaphyto) به دو روش رسته بندی و طبقه انجام گرفت. با توجه به اینکه در منطقه مورد بررسی افراد جوامع گیاهی متعددی وجود داشت، پس از تجزیه و تحلیل اولیه به تجزیه و تحلیل جزیی اقدام شد. سپس با استفاده از نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل قطعات نمونه و گونه ها، جدول جامعه شناسی گیاهی ساخته شد. بر این اساس 9 جامعه گیاهی و 6 زیر جامعه گیاهی در منطقه مورد بررسی تشخیص داده شد. پس از تعیین محدوده جوامع و زیرجوامع گیاهی ، نقشه جامعه شناسی گیاهی منطقه با استفاده از نرم افزار Arc View 3.1 تهیه شد.